“Wow het is echt groen!! Dit heb ik zo gemist” roept Niels als Tahiti voor ons opdoemt in de vroege ochtend. Na alle koraalriffen met hier en daar een palmboom is dit weelderige eiland een welkome afwisseling.

De bestemming wordt Port Phaeton, een baai tussen Groot Tahiti (Tahiti Nui) en klein Tahiti (Tahiti Iti). Hier zijn alle voorzieningen maar nog niet de drukte van de stad Papeete, tijd om even te acclimatiseren.

We ontmoeten onze vrienden weer en als klap op de vuurpijl gaan we naar een mega Carrefour. De eerste keer kopen we niks, stilzwijgend staren we naar de grote schappen, propvol. We zijn zo verbijsterd dat het tot ons derde bezoek duurt voordat we door hebben dat alle productnamen ook in het Nederlands op de producten staan. We worden opgezogen in het “westerse” leven en bezoeken dagelijks de carrefour, doe-het-zelf-winkel en de bootjeszaken.

Daarnaast genieten we enorm van alle groenheid en nemen we zelfs de “tropische buien” die daar bij komen voor lief. We zien watervallen, riviertjes en enorm veel vers fruit dat dagelijks in stalletjes verkocht wordt. Maar we worden ook met onze neus op de (Corona) feiten gedrukt. Waar we in Fakarava voor het eerst een mondkapje droegen zijn mondkapjes nu verplicht in alle winkels, restaurants en andere openbare gelegenheden.

Behalve de mondkapjes zijn er nog andere verstrekkende gevolgen. “Wat doen jullie dit seizoen?” is een van de meest gestelde vragen onder de zeilers. Sinds het voorjaar zijn we er van overtuigd dat Nieuw Zeeland in november nog steeds haalbaar is. Helaas is er nog steeds geen positief bericht uit die hoek en lijkt Nieuw Zeeland dichter dan dicht te zitten.

In het oorspronkelijke plan zou Nieuw Zeeland ons eindpunt zijn. Stiekem kijken we allebei uit naar een einde. We hebben een enorme leuke tijd maar na 2 jaar reizen wordt het bootleven wel erg eenvoudig voor ons. We missen intellectuele uitdaging en merken dat we niet meer zo kunnen genieten van het landschap als van tevoren.

Ook twijfel ik over het varen, weer zo’n grote oversteek (als we mogen gaan zullen we geen stops kunnen maken op de tussengelegen eilanden), wil ik dat wel!? We spelen met het idee dat Niels een solo-oversteek maakt en ik met het vliegtuig naar NZ ga om alvast te werken. We verzekeren onszelf er van dat we nog even de tijd hebben om tot een passend plan te komen.

Gelukkig hebben we enorm veel afleiding in “the land of the plenty” zoals Tahiti gekscherend genoemd wordt door de zeilers. Ook op sociaal gebied is er “plenty”, we ontmoeten Trip & Zach op J. Henry twee noord Amerikaanse jongens van onze leeftijd en genieten enorm van de hereniging met Seajay & Lucipara2. Steeds meer beseffen we dat het er niet om gaat waar je bent maar met wie je er bent, en prijzen ons gelukkig in dit warme (én groene) bad.


6 reacties

Theodor Strauss · 9 november 2020 op 11:18

Ik zou nog maar lekker in de Stille Zuidzee blijven, want hier in het Westen is het niets met Corona.
Lekker wachten tot Nieuws Zeeland open gaat. Succes en blijf genieten!

Eveline · 9 november 2020 op 12:05

Doe wat je wilt doen volg je gevoel. Zag al op facebook dat jullie woonruimte zochten veel succes. groetjes van ons blijf genieten want dit doe je maar 1 keer in je leven. Jan en Eveline.

    Marina timmerman · 9 november 2020 op 12:20

    Hoi leuke mensen,
    Geniet maar heerlijk van Tahiti want het sociale hier in nederland is ver te zoeken en zo lekker warm als het daar is .
    Op het moment moeten we zoveel mogelijk thuis blijven en mag je officieel maar 2 mensen op bezoek ontvangen
    Ook snap ik dat je na 2 jaar varen gewoon wel eens wil rondscheuren in een auto of lekker fietsen en weer genieten van het hollandsche landschap
    Ik wilde een foto tovoegen maar weet effe niet hoe dat moet
    We zien er naar uit om jullie leuke verhalen eens te horen maar moet je maar een groepsessie van maken en dat is nou net het probleem op het moment!
    Ik wens jullie alle goeds en goede vaart vooral!

Carin · 9 november 2020 op 17:26

Bijzonder dat jullie (jij Linette?) constateren: het maakt niet uit waar je bent maar met wie je bent. In de marina Amsterdam is vast nog een plekje voor jullie…..

Tant Miejke. · 9 november 2020 op 23:02

Wat een belevenis tot ziens.

Jan en Omi · 12 november 2020 op 12:02

Ziet er allemaal weer prachtig en lekker uit maar ik kan wel begrijpen dat jullie weer een andere uitdaging zoeken. Fijn om jullie straks weer te ontmoeten. Liefs van Jan en Omi.

Laat een reactie achter aan Tant Miejke. Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *