In Valdivia ontmoeten we meerdere andere buitenlandse boten en zijn we opeens echt een onderdeel van de zeilers community. Spontaan worden er barbecues georganiseerd, driftig harde schijven uitgewisseld of zitten we op de koffie bij andere zeilers. Er zijn zelfs 2 andere Nederlandse boten, Eastern Stream (Jaap & Minke) en Lucipara2 (Floris & Ivar) waardoor ook de Nederlandstalige collecties worden aangevuld. Een welkome afwisseling van het solitaire bestaan in het diepe zuiden.
Na de Chileense kanalen is nu het moment om te provianderen voor de stille zuidzee. Het voordeel van de kanalen dat ’t zelfs buiten de koelkast ook vrij koud was komt nu helaas te vervallen. Sommige boten wecken en maken sauzen voor maanden, anderen ontkiemen zaadjes om zo ook nog na enkele weken semi verse groentes te hebben. Tot nu toe hebben wij nog niet meegedaan aan de weckgekte maar als ik zie wat Jaap allemaal zelf maakt is mijn interesse gewekt. Van mosterd tot mayonaise en currypasta tot pindakaas.
Ik begin met mayonaise uit de blender, zo gepiept en superlekker! Daarna volgt al snel de jam, in meerdere smaken. Samen met Britta en Michael (SY Vera) maken we zelfs onze eerste! geweckte pastasaus. Van Pierre leren we gemberbier maken en Ping (SY Ithaca) deelt haar heerlijke Chinese recepten. Behalve het inslaan zijn de 3 maanden in de haven ook de uitgelezen kans om te klussen en nieuwe (reserve) onderdelen te scoren.
Niels is iedere dag te vinden in de werkplaats en klust er aardig op los. Het hoofdproject is onze nieuwe watermaker, gekoopjesjaagd op marktplaats en in onderdelen meegenomen door Ron & Ellen. Niels last, slijpt en zaagt er op los. Het ankerbeslag, nieuwe raampjes, stuurautomaat, nieuw kotterstag en ga zo maar door. Terwijl Niels de productiviteit hoog houdt in de (soms wel sociale) werkplaats speur ik Valdivia af op zoek naar alle mogelijk onderdelen. Op een gegeven moment heb ik zelfs door hoe de verzendservice werkt en bestel ik meerdere pakketjes uit Santiago die ik vervolgens bij een pakketpunt in de stad in ontvangst neem.
De watermaker blijkt iets meer voeten in aarde te hebben dan gedacht en Niels overlegt driftig met Jaap over de installatiemogelijkheden. Jaap blijkt niet alleen veel kennis te hebben van lekkere gerechten maar ook een enorme kluskoning te zijn. Gasflessen vullen, geen probleem. Waardoor ook wij uiteindelijk nadat Jaap & Minke vertrokken zijn bedreven gasflessenvullers worden.
Na weken broeden is het ei gelegd, we hebben een werkende watermaker een nieuw ankerbeslag en de boot is helemaal tjokvol met houdbaar en geweckt eten. We beginnen ondertussen op echte cruisers te lijken.
Stille zuidzee, we zijn er klaar voor.

p.s. we hebben nu een trage internetverbinding waardoor we (waarschijnlijk) geen foto’s kunnen plaatsen deze volgen wanneer er weer internet beschikbaar is.

CategorieĂŤn: Zeilende bestaan

2 reacties

Hans · 11 april 2020 op 22:17

Gaat lekker, jullie zijn toch al 1/2 Nieuw Zeeland?

mariette · 17 juni 2020 op 21:31

benieuwd naar alle recepten tzt 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *