Zon, blauwe lucht, witte bergtoppen en gletsjers; dat beloofde Niels 3 jaar geleden toen hij me overtuigde dat we via Patagonië naar de pacific moesten varen in plaats van via de carieb. 

De eerste dag verloopt vlotjes, de heersende zuidwestenwinden laten zich niet zien en de zon schijnt. We besluiten het laatste stukje door te varen in het donker naar caleta Olla, waar zowel wij als Steve eerder zijn geweest. Met ons bijbootje klaar om lijnen naar de kant uit te brengen horen we plots een keihard gekraak en komt de boot tot stilstand… “IJS!!” roept Niels. Het hele baaitje is dichtgevroren. Wij prijzen ons gelukkig met onze stalen boot en breken een weg door het ijs.

Wanneer we de volgende dag vol goede moed vertrekken slaat de wind ons keihard om de oren; we keren om. Dag 4 wagen we het er weer op. Zodra we de ankerbaai verlaten staat de wind recht op onze neus met vlagen tot 35 knopen. We kruisen op naar het volgende baaitje. Normaliter een uur of 3 verderop maar nu doen we er minsters 2x zo lang over. Een voordeel; de windgenerator is erg blij en produceert veel stroom! 

We worstelen ons weer een baaitje verder (Caleta Beaulieu) en worden beloond met een fantastische ankerplaats met zicht op een gletsjer! We gunnen onszelf een rustdag en banen ons een weg door het drijvende ijs naar de voet van de gletsjers. 

4 weken geleden voeren we ook in Brazo Noroeste, bekend om de vele gletsjers. Toen zelfs met zon en windje nul. Omdat Niels zijn hand in de windgenerator stak en een flinke wond opliep, kwamen we niet verder dan het 1e baaitje.  Gelukkig hebben we nu een herkansing.

Met de prachtige gletsjers nog in ons hoofd varen we uit voor een kort stukje 15 mijl verderop. De zon schijnt; we zeilen, top! Tot we plots een grote zwarte wolk voor ons zien en voordat we het weten met de giek het water raken. Als een gek verkleinen we de zeilen en besluiten uit te wijken naar een alternatieve ankerplek.

Een uur later zitten we puffend aan de warme chocomel met rum ons afvragend of de komende 1120 mijl ook zo uitdagend zullen zijn. 

Naarmate we meer dagen onderweg zijn wennen we langzaam aan de kou, de wind, periodes zonder wind, het motoren, de regen en de sneeuw. Ook het ankeren -Patagonië stijl- met minimaal 2 lijnen op de kant krijgen we al onder de knie.

De enkele dagen dat de zon zich laat zien zien we Patagonië op haar mooist.  Zelfs het beruchtste stuk van de straat van Magelhaen passeren we met gennaker en een licht oostenwindje, ons geluk kan niet op.

En ja, als we dan na 4 weken wederom opkruisend na 520 mijl in Puerto Natales aankomen is het het dubbel en dwars waard!

Tijd om te herprovisioneren én voor een kleine mini-vakantie naar de nationale parken in Chile en Argentinië voordat we weer de wildernis in gaan.

Ik vrees dat de voorspiegeling van veel zon, weinig wind en besneeuwde bergtoppen voorlopig iets moet worden bijgesteld. 


10 reacties

Stef · 19 juli 2019 op 14:16

Are you jealous? Most definitely 😀 Ziet er awesome uit en geniet van de mini-vakantie!

Carin · 19 juli 2019 op 15:57

Wat maken jullie een gave tocht, een ervaring voor het leven. Enjoy!! Doen wij ook van jullie prachtige reisverslagen en supermooie foto’s 😉 Groet, Jan en Carin

Jan & Bep · 19 juli 2019 op 18:55

Het zijn wederom weer prachtige plaatjes die jullie geschoten hebben! Geniet ervan maar blijf wel
de veiligheid goed in het oog houden! Groeten en knuffels van Jan & Omi.

Tant Miejke · 19 juli 2019 op 22:44

Alweer geweldig het gaat jullie goed.

Jacqueline · 20 juli 2019 op 09:54

Wat kan jij ontzettend leuk en beeldend schrijven Linette
en wat een geweldige foto’s. Erg leuk om jullie te volgen zo. Veel succes verder met dit avontuur en geniet!!! Maar dat zit wel goed denk ik zo😉
Groet Jan en Jacqueline

Britta · 20 juli 2019 op 10:36

Leuk om jullie avonturen weer te lezen & prachtige foto’s van de natuur!
Geniet en houd elkaar warm 😉

mariette · 20 juli 2019 op 16:29

Wauw! Avontuur en prachtige beelden! Dat doen jullie natuurlijk voor de thuisblijvers zodat we geanimeerd blijven. Dat lukt goed! Geniet weer verder van jullie bijzondere tocht.

Ben · 24 juli 2019 op 10:45

Prachtige foto’s en lekker geschreven. Het is alsof we er een beetje bij zijn. Geniet ervan!

Marga en John · 4 augustus 2019 op 15:42

Wat een geweldige ervaring! En wat schrijf je ontzettend leuk Linette! Tijdens de boerenkoolmaaltijd rond kerst
twee jaar geleden voor het eerst van jullie plannen gehoord. Echt leuk om jullie te volgen!
Groeten van ons uit Enkhuizen.
John en Marga

René · 5 augustus 2019 op 10:20

Beste Niels en Linette,

Hier bij De Vries volgen een heel aantal mensen nog regelmatig jullie schitterende zeilavontuur via dit blog. We wensen jullie een behouden vaart en hopen nog vele foto’s en verhalen te mogen lezen.

Groetjes, René

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *