Met 9 knopen stromen we het zeegat bij den Helder uit, we zijn weg! Behalve de allerlangste wachttijd ooit (1,5u!) voor de Stevinsluizen kunnen we niet ontevreden zijn over ons vertrek. De zon schijnt, het waait en we gaan hard vooruit.  Naarmate het kanaal nadert zakt de wind eruit en na alle mogelijke set-ups met gen

aker, grootzeil en stagfok of een combinatie van deze hebben we onze gymnastiek ook gehad besluiten we de motor te starten. Na een 3-daagse tocht bereiken het engelse vasteland.

Aankomst in Brighton, het duizelt in de supermarkt. Zijn we nou zo snel “mensenschuw” geworden vragen we onszelf af? Snel wat eten inslaan en wegwezen naar een ankerplekje dan maar. Dit bevalt een stuk beter, we pikken zelfs als echte locals een mooring op en eten een hapje in de lokale pub.

Ondanks al die mooie krijtrotsen en het bijzondere zonnige weer in Engeland blijkt het lastig om alles los te laten en uit de klus modus te komen. Voordat we het weten zitten we al weer uren kleine reparaties uit te voeren en verbeteringen te bedenken. Behalve dat we zo bijster weinig van de omgeving zien merken we ook dat we allebei even tijd nodig hebben om bij te komen van de afgelopen maanden. De uren op zee geven ook de ruimte om het vertrek even te laten intreden, alle lieve woorden en het afscheid van onze familie en vrienden lijken nog niet helemaal door te dringen.

Ondertussen worden we vanuit Nederland gebeld door Rembert met de vraag of hij 2 weken mag opstappen bij ons aan boord. Voordat we er erg in hebben zitten we gezellig met z’n 3tjes aan boord. We ankeren voor Wight, vanwege Cowes week is het bijna onmogelijk om in Cowes te liggen, en bekijken of we via het vasteland misschien iets van de Cowes week kunnen meepakken. Helaas hebben we perongeluk voor een “private beach” geankerd waar met grote rode letters NO LANDING op meerdere borden op de kant staat. We kunnen het niet laten om toch even de drone uit te proberen en gaan daarna snel weer richting de Stormalong. Wanneer er de volgende dag een politierib voorbij vaart knijpen we ‘m even. Gelukkig komen ze alleen vertellen dat er vanavond Firework is vanwege Cowes week. Dit blijkt een 30 minuten durende luchtacrobatiek van het hoogste niveau te zijn door de Red Arrows met gekleurde uitlaatgassen als hoogtepunt.

Helaas is met de komst van Rembert ook de zon “op”  in Engeland en worden de plannen om richting Falmouth en de Isles of Scilly te varen verruild voor een overtocht naar Île d’Ouessant. Na een relatief rustige tocht met veel zout, samen luisteren naar het oog op morgen, aangroeiend eelt, en iets te veel tegenstroom komen we aan. Hop, bijboot weer oppompen en van de mooring naar het vasteland. Rembert staat te springen om zijn wandelschoenen te gebruiken. We besluiten een wandeling op het eiland te maken, ondanks de motregen een geslaagde tocht waarbij we op vele manieren de Stormalong in de Baie du Stiff vastleggen. Behalve de mooie rotsige kust zijn de mannen zijn ook zeer te spreken over de lokale crêpes en dames op het eiland.

Die avond sta ik net kaas te raspen voor de pasta als er een mega groot grijs schip opdoemt, shit ze komen naar ons toe! Het blijkt de Douane te zijn, ze vragen of ze aan boord mogen komen, gelukkig zijn alle papieren in orde en kan ik 45 minuten later het kaasraspen voortzetten. 2 dagen later in Camaret-sur-Mer hebben we een déjà vû met de Douane, gelukkig is het papiertje laten zien nu voldoende. In Camaret-sur-mer eten we de eerste pain-au-chocolat en Bretonse oesters, maken we plannen voor de oversteek naar La Coruña en vooral rusten we uit.

Ondanks het feit dat er al 2 weken verstreken zijn hebben we nog steeds niet het gevoel dat we voorlopig niet meer terugkomen. Gelukkig herinnert Rembert ons meerdere malen per dag eraan dat we toch ECHT iets bijzonders aan het doen zijn. Zijn we nou echt zulke nuchter Hollanders? Eerst maar eens naar Spanje, dan zal het vanzelf wel wennen toch?

 

Categorieën: Zeilende bestaan

7 reacties

Carin · 21 augustus 2018 op 23:09

Wat leuk jullie te volgen in het zeilavontuur. Lekker op anker, gaaf die dronefoto 😉

Linda de Werker · 22 augustus 2018 op 07:38

Wat schrijf je leuk Linette! Leuke verhalen en mooie foto’s. Geniet ervan!

mariette · 22 augustus 2018 op 10:53

Heel fijn om jullie op deze manier te volgen. Kunnen we ook een beetje watertanden. Geniet!

Jan en Omi · 22 augustus 2018 op 11:37

Mooi om te zien allemaal! Geniet van het leven en van elkaar! Groetjes en knuffels van ons.

Jolanda · 23 augustus 2018 op 13:55

Wat geweldig om te zien en leuk om jullie zo te volgen

Leo Senft · 18 oktober 2018 op 10:15

Ik geniet van jullie boeiende verhalen en prachtige foto’s en opnames met de drone! Geweldig avontuur, een prachtige ervaring en voor later iets om nooit meer te vergeten! Hartelijke groet uit Twisk, Leo Senft

Frans en Mia Kuipers · 22 januari 2020 op 14:42

Linette van harte gefeliciteerd met je verjaardag, we genieten steeds van jullie spannende verhalen. We wensen jullie verder nog een mooie reis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *